Dünden Bugüne: Pankarttan Rozete, Göle’nin Kısa Hikâyesi
Dünden Bugüne: Pankarttan Rozete, Göle’nin Kısa Hikâyesi
Dün akşamın sloganı “Mustafa Kemal’in askerleriyiz!” idi. Yumruklar havada, umut tavan yapmış, “rantçı düzeni yıktık!” nidaları gökyüzünde yankılanıyordu. Bugün ise aynı gökyüzünde başka bir renk, başka bir rozet parlıyor. Gökhan Budak’ın hikâyesi, Göle siyasetinin minyatür bir özeti gibi: değişim vaatlerinden dönüş yolculuğuna uzanan kısa ama öğretici bir serüven.
Pankartla Başlayan Hikâye
Mazbata alınır alınmaz ilk icraat: koca bir pankart. Üzerinde “önceki dönem borçları” yazıyor. Bir değil, birkaç versiyonu çıktı o pankartın. Önce 60 milyon, sonra 56, en sonunda da 50 milyon TL’de karar kılındı. Rakamlar değişti ama mesaj aynıydı: “Ben borçla devraldım!”
CHP’nin yeni gelen belediyeleri arasında “borç pankartı asmak” bir tür moda olmuştu, Göle de bu trende gecikmeden katıldı.
Bağışların Gizemi
Sonra sıra geldi yardımlara… İş insanlarından destekler, konser ve festival bağışları, elden gelen katkılar… Ancak ne gariptir ki bu yardımlar belediyenin resmi hesaplarında değil, kâinatın bilinmeyen bir köşesinde kayıplara karıştı.
Halkın dilinde tek soru: “Bu paralar hangi hesaba girdi?”
Elbette kimse kimseye “babası hayrına” para vermez; siyaset, romantizmle değil, hesapla yürür. Ama hesaplar nereye tutuldu, orası biraz karanlık.
İstifa, Röportaj ve Rakamlar Arası Yolculuk
Sonra bir istifa geldi. Gerekçe: “Destek görmedim, yalnız bırakıldım.”
Oysa destek bulamayınca halka dönüp açık bir basın açıklaması yapmak da bir yöntemdi. Ama tercih edilmedi.
İlginç olan şu: Seçimde 50 milyon borçla alınan belediye, istifa sürecinde 90 milyona çıkmıştı. Sonra yeni bir demeçte bu borç 70 milyona indi.
Matematik bu kadar esnek olunca, Göle halkının kafası da doğal olarak karıştı. Dil mi sürçtü, yoksa rakamlar mı kaydı, bilinmez.
Rozet, Davul, Zurna ve İrade Meselesi
Derken yeni rozet takıldı, el öpüldü, konvoylar düzenlendi. Göle caddelerinde davul zurna eşliğinde “zafer kutlaması” yapıldı.
Ama herkesin aklında aynı soru: Ne kazandık?
Zira seçimde kimse kimseyi ezip geçmedi. Ne CHP kazandı, ne AKP, ne de DEM Parti… Kazanan yoktu, kaybeden çoktu: Göle’nin kendi halkı.
Çünkü o sandıkta halk bir kişiye değil, bir değişim umuduna oy vermişti. Ve görünen o ki o umut, rozet değiştirirken yolda bir yerde düşüp kaldı.
Bir Sözle Bitirelim
Göle’de siyaset, halay gibi: bir başlar, herkes sırayla katılır, biri yön değiştirince tüm hat karışır.
Bugün alkışladığın, yarın yuhalanabilir. Dün “askeriyiz” dediğinle yarın “kardeşiz” fotoğrafı verebilirsin.
Ama şunu unutmamak gerek:Değişim bir slogandan ibaretse, en çok o değişimi isteyenler kaybeder.
Göle, kendi kaderini bir pankartta, bir rozetten ya da bir konvoyda aradığı sürece…
Kazanan yine pankartçılar, kaybeden yine halk olacaktır.
News
