Evet,
Başlığımızın ve yazımızın başrol oyuncusu, iktidar partisinin performans endeksinde adeta fizik kanunlarını zorlayan, fiziki icraat üretemedikçe Ankara’da bakanlık lokantalarında karnını, sosyal medyada ise takipçilerini doyuran Milletvekili Kaan Koç’tan başkası değil.
Halk arasında, ilçelerde (Göle, Çıldır, Damal, Posof) infial dalga dalga büyürken, bizim vekilin tek derdi var: Ankara turları. Ajandası o kadar yoğun ki sanırsınız her gün Ardahan’a yeni bir çağ atlatıyor. Rutin şöyle işliyor: Haftada üç gün bakanlık ziyareti, kapıda yapay bir tebessüm, arkada bakanlık amblemi, deklanşöre basış ve ardından o meşhur copy-paste açıklama:
“Bakanımızla bir araya gelerek Ardahan’ımızın sorunları hakkında istişarelerde bulunduk, değerli destekleri için teşekkür ederiz.” Sayın Koç, biz de size teşekkür ederiz; sayenizde Ankara bürokrasisinin hangi odasında hangi koltuk takımı var, ezberledik! Ama ortada ne tünel var, ne tesis ne de hizmet.
“Hazıra Konmak” Bile Sanat İster: Atalay Dönemi vs. Koç Dönemi
Halkın hafızasını kimse küçümsemesin. Bugün Ardahan’da gururla bahsedilen, her ilçenin can damarı olan ne kadar vizyon projesi varsa arkasında tek bir imza var: Prof. Dr. Orhan Atalay,Gelin hafızamızı tazeleyelim ve bugünün “fotoğrafçı siyaseti” ile dünün “icraat siyasetini” kıyaslayalım:
Ardahan ve Göle Devlet Hastaneleri:
Orhan Atalay döneminde sıfırdan inşa edilen, kapasitesi artırılan ve bölge halkını Kars ya da Erzurum yollarından kurtaran modern hastanelerin altyapısı kuruldu. Bugünlerde şov malzemesi yapılan Ardahan Devlet Hastanesi Anjiyo ve Kardiyoloji ünitesi bile Atalay döneminde fizibilitesi bitmiş, ödeneği çıkarılmış, sadece pandemi (koronavirüs) araya girdiği için fiziken gecikmiş hazır projelerdi. Kaan Koç’un buradaki tek rolü, kurdele kesilirken en önde durmak oldu.
Köy Altyapıları ve Su Seferberliği:
Atalay döneminde KÖYDES ödenekleri rutin bir devlet memurluğu gibi dağıtılmıyordu; her köyün su altyapısı, yol sorunu Ankara’da lobi yapılarak söke söke alınıyordu. Şimdi ise devletin kanunen zaten göndermek zorunda olduğu üç kuruşluk rutin KÖYDES bütçesini, “büyük başarı” diye yutturmaya çalışıyorlar. Çevre iller, hatta muhalefet partili küçük ilçeler bile Ardahan’ın üç katı ödenek koparırken, bizimki Ankara’da vizyoner fikir üretmek yerine anı biriktirmekle meşgul.
Posof (Ilgar) Tüneli:
Temeli 2017’de Atalay döneminde atılan, vizyonu o günden çizilen tünelin ödenek yetersizliğinden tıkanan çarklarını bile döndürmekte zorlanan bir vekillik izliyoruz.
İlçeler Üvey Evlat, Hanak Öz Evlat mı?
Ardahan’ın haritası sadece Hanak’tan mı ibaret Sayın Koç? Göle, Çıldır, Damal ve Posof halkı bugünlerde kendilerini “üvey evlat” gibi hissetmekten aşırı rahatsız. Hanak’a doğalgaz getirme vaadi ve çalışması dışında bu vekilin şahsi, sıfordat ürettiği, “Bu da benim Ardahan’a hediyemdir” diyebileceği toplumsal tek bir fikri var mı? Göle’de hayvancılık bitiyor, fabrikaların esamesi okunmuyor, vaat edilen entegre et tesisleri sadece bakanlık kitapçıklarında süs olarak duruyor.
Eski dönemde Ardahan Üniversitesi kurulurken, ilçelere devasa tüneller açılırken, köylerin makus talihi yenilirken kentin bir ağırlığı vardı. Bugün ise iktidar partisinin meclisteki en zayıf, lobisi en cılız vekili portresiyle karşı karşıyayız.
Karın doyurma konusunda meclisteki yemeklerde oldukça başarılı performanslar sergileyen, sosyal medya albümlerini tıka basa dolduran Kaan Koç, ne yazık ki Ardahan halkının hizmete aç karnını sadece boş vaatlerle doyurmaya çalışıyor.
Ardahan halkı fotoğraf sergisi gezmek istemiyor Sayın Vekil; hastanesinde doktor, tünelinde ışık, köylerinde su ve sokaklarında vizyon görmek istiyor. Eğer tek icraatınız bakanlarla selfi çekilmek olacaksa, bir dahaki seçime milletvekili adayı olarak değil, BOTAŞ veya bakanlık kadrolarına fahri fotoğrafçı olarak başvurmanızı tavsiye ederiz!
News
