Ardahanlı ise her zamanki gibi dinledi.
- Çünkü Ardahanlı alışkındır.
- Kışın eksi 30 derecede yaşamaya alışkındır.
- Altı ay değil, yedi ay değil, neredeyse dokuz ay soba ve doğalgaz yakmaya alışkındır.
Ama nedense siyasetçiler Ardahanlının neye alışık olduğunu çok iyi bilirler de neye mecbur bırakıldığını görmek istemezler.
Doğalgazın Ardahan’a gelmesi bir lütuf değildir.
Bir hizmet hiç değildir.
Bu devletin görevidir.
Nasıl ki İstanbul’a su götürmek hizmet diye anlatılmıyorsa, Ardahan’a doğalgaz götürmek de “büyük yatırım” diye sunulmamalıdır.
Çünkü bu coğrafyada doğalgaz bir konfor değil, hayatta kalma aracıdır.
Asıl soru şudur:
- Ardahan’da yaşayan vatandaş neden İstanbul’da yaşayan vatandaşla aynı doğalgaz tarifesini ödüyor?
- İstanbul’da yılda iki ay kullanılan doğalgaz ile Ardahan’da dokuz ay kullanılan doğalgazın faturası neden aynı sistem üzerinden hesaplanıyor?
- Bursa’da yaşayan bir esnaf ile Ardahan’da yaşayan bir esnafın enerji gideri aynı mı?
- İzmir’de bir işletmenin kış maliyeti ile Göle’deki, Posof’taki, Hanak’taki bir işletmenin maliyeti aynı mı?
Madem sosyal devletiz;
- Neden iklim şartları vergide, enerjide ve yaşam maliyetlerinde dikkate alınmıyor?
- Neden Ardahanlı daha fazla yakmak zorunda olduğu doğalgazı daha fazla ödemek zorunda bırakılıyor?
- Neden bu bölgenin elektriği ve doğalgazı için özel teşvikler uygulanmıyor?
- Neden kışın eksi 30 derecede yaşayan vatandaşla Akdeniz kıyısında yaşayan vatandaş aynı tarifeye mahkûm ediliyor?
Bu soruların cevabı yok.
- Çünkü toplantılarda bu soruları soran yok.
- Salonlarda herkes memnun.
- Mikrofonu alan teşekkür ediyor.
- Bir diğeri övgü diziyor.
- Bir başkası şiir okuyor.
Kimse çıkıp da:
- “Sayın Bakan, Ardahan neden Türkiye’nin en zor iklim koşullarında yaşadığı halde enerji desteği alamıyor?” diye sormuyor.
- “Sayın Bakan, neden burada insanlar maaşlarının önemli kısmını sadece ısınmaya harcıyor?” diye sormuyor.
- “Sayın Bakan, sosyal devlet sadece seçim zamanı mı hatırlanıyor?” diye sormuyor.
Ardahan AK Parti Milletvekili Kaan Koç’a gelirsek…
Kendisi son dönemde Ankara koridorlarında en çok fotoğraf çektiren siyasetçiler arasında üst sıraları zorlamaya başladı.
Bir gün Ulaştırma Bakanı.
Ertesi gün başka bir bakan.
Sonra yeni bir ziyaret.
Sonra yeni bir fotoğraf.
Ardahan halkı artık merak ediyor:
Acaba Ankara’da bakan kalmazsa milletvekili kimi ziyaret edecek?
Fotoğraf albümü büyüyor ama Ardahan’ın sorunları aynı yerde duruyor.
- Ilgar Dağı hâlâ orada.
- Göç hâlâ orada.
- İşsizlik hâlâ orada.
- Yüksek faturalar hâlâ orada.
- Gençlerin göçü hâlâ orada.
Ama fotoğraflar çok güzel çıkıyor.
Siyasetin amacı gövde gösterisi yapmak değildir.
Halkın hayatını kolaylaştırmaktır.
Bir bakanın Ardahan’a gelmesi haber olabilir.
Ama Ardahanlının faturasının düşmesi başarıdır.
Bir bakanla fotoğraf çekilmek gündem olabilir.
Ama Ardahan için özel enerji desteği almak hizmettir.
Şiirlerle övgüler dizmek kolaydır.
Zor olan, Ardahanlının donan ellerini görüp Ankara’nın masasına yumruğu vurabilmektir.
Bugün Türkiye’de garip bir düzen oluştu.
Seçen susuyor.
Seçilen konuşuyor.
Millet bekliyor.
Siyasetçi alkış bekliyor.
Oysa demokraside emir veren halktır.
Siyasetçinin görevi teşekkür toplamak değil, çözüm üretmektir.
Bu yüzden Ardahan’ın talebi nettir:
Yapabilir misiniz demiyoruz.
Yapacaksınız diyoruz.
Bu coğrafyanın insanı lüks istemiyor.
Ayrıcalık istemiyor.
Sadaka istemiyor.
Sadece yaşadığı ağır şartların görülmesini istiyor.
Çünkü Ardahan için asıl mesele bakanların gelişi değil;
Vatandaşın kışı nasıl geçireceğidir.
News
